Dag Bobje.

“Lieve mensen,

Het is een moeilijke beslissing geweest, maar in het belang van Bob gaat hij vanavond om 19hr naar een plek waar hij rust heeft, geen zere pootjes meer en geen spontane plasjes meer hoeft te doen.
vandaag zal hij nog genieten en rondstappen op zijn lievelingsplekje in de wei bij mijn ouders…daar zullen we hem vanavond ook begraven.

Bob geeft jullie een poot en een lik voor alle lieve reacties en het medeleven dat hij de afgelopen maanden gehad heeft en voor de donaties die ervoor gezorgd hebben dat hij de medische zorg kon krijgen die hij nodig had.”

bob jong

Dit bericht hebben Noesse en Albertine vanochtend online gezet. De laatste weken ging het Bob eigenlijk steeds een beetje minder goed. De vorige week is daarom besloten Bobje te laten inslapen. Natuurlijk nadat hij nog van een heerlijk paasweekend en veel knuffels heeft mogen genieten.

Ondanks het verdriet dat hij er strakjes niet meer is, overheerst bij mij een gevoel van aanvaardig. Bobje is gelukkig geboren. Bobje zal gelukkig sterven. Wat daar tussen zat is niet meer van belang. Hij heeft zijn laatste maanden in heel goed gezelschap mogen slijten.

Lieve “oom” Bob, het ga je goed vriend. Ren je rot daarboven, verleid iedereen die je tegenkomt en weet dat je gemist en geliefd bent. Altijd!

1102746_695742603769748_90362696_o

Noesse en Albertine, wat was het geweldig te horen dat jullie Bob en Isa een huis wilden geven. Wat was het geweldig toen bleek hoeveel mensen jullie een hart onder de riem staken. Financieel of symbolisch. Jullie zijn kanjers! Ik wens jullie, Isa, Sachi en Ichi heel veel sterkte toe.

Dag Bobje!
Kus, Marjolein en Kimiko

 

Als ik oud ben, ziek of zwak,
en pijn verjaagt de slaap,
Als onrust neemt van mij bezit,
Doe dan wat onvermijdelijk is,
… Laat me gaan…
de laatste goede daad.

Beslis dan voor mij,
en wees niet laf.
Past eigenliefde bij
de vriendschap die ik je gaf,
of uitstel tot het beter past,
bij een verloren strijd?

Ik ben niet bang
tijdens die laatste gang.
Jij loopt niet bij me weg:
Je kijkt me aan,
je noemt mijn naam,
je houd me stevig vast.

Vandaag voor het laatst
groet ik je met mijn hondenstaart…
wat jij liet doen
deed je voor mij:
Je hebt me nog meer pijn bespaard,
voor zinloos lijden mij bewaard.

Een zwaar besluit?
nee, huil nu niet
Een wijs besluit dat werd gegrond
Op een oud uniek verbond:
Jij bent mijn baas,
ik ben jouw hond.

 

Ben je benieuwd naar het hele verhaal van Bobje en Isa? Lees dan op je gemak eens de posts door met de tag “Isa en Bob”.