Langhaar is de nieuwe standaard

31 maart 2021

Een hele eeuw lang hebben eigenaars, kynologen en wetenschappers het zeker geweten. De huidige rasstandaard van de Shiba is gebaseerd op hoe het ras eruit zag voordat het met uitsterven werd bedreigd aan het begin van de vorige eeuw. Vergaand onderzoek aan de Universiteit van Kyoto toont echter aan dat we het al die tijd bij het verkeerde eind hadden!

Zoals je weet, is de Shiba een van de oudste hondenrassen ter wereld. De verre voorouders van onze Shiba, de Chinese wolf en de Jomon Shiba, hebben er meteen bij de domesticatie van wolven al voor gezorgd dat het ras ontstond in Japan.

Helaas hadden de Japanse rassen, waaronder dus ook de Shiba, het erg lastig in de eerste jaren van de vorige eeuw. Door het kruisen van deze zuivere rassen met Europese rassen raakte de Shiba zo goed als uitgestorven. Er waren alleen nog enkele exemplaren te vinden in het afgelegen hooggebergte in het binnenland van Japan. Met een aantal van deze honden is het ras door de Nihon Ken Hozonkai dan ook terug gefokt en als nationaal erfgoed geregistreerd, zodat deze situatie zich nooit meer voor kon doen.

De Shiba’s die gebruikt zijn om het ras weer levensvatbaar te maken, waren allemaal Shiba’s die er in grote lijnen uitzagen zoals de Shiba er nu ook uitziet. Op hun uiterlijke kenmerken en karakter is de huidige rasstandaard dan ook gebaseerd. 

In 2019 is een groep wetenschappers van de Osaka University een genetisch onderzoek gestart naar de “echtheid” van het ras. Ze hebben hierbij het DNA van zo’n 500 moderne Shiba’s met uiteenlopende vachtkleuren en vachttypen vergeleken met het DNA dat gevonden werd in botrestanten van Shiba’s die tussen de 120 en 150 jaar geleden leefden, voordat het ras met uitsterven werd bedreigd.

Shinshu Shiba
Shinshu Shiba
Mino Shiba
Mino Shiba
San 'in Shiba
San 'in Shiba

Het was professor Katsuo Kakimoto die in februari 2020 tot de  ontdekking kwam dat de drie “stamrassen” van het ras zoals we het nu kennen, de San ‘in Shiba, de Mino Shiba en de Shinshu Shiba,  onvoldoende DNA delen met de Shiba zoals deze voor 1910 voorkwam in Japan.  Uit dit DNA onderzoek is verder gebleken dat de “echte” Shiba een lange, dubbele vacht had en ook alleen in de kleuren “rood” en “rood sesam” voorkwam.  De Shinshu, San ‘in en Mino Shiba hadden allemaal een kortere vacht en meer kleurvariatie.

Een langharige of "wooly" Shiba
De Ijslandse hond

Naar aanleiding van de opzienbarende conclusies van dit onderzoek hebben verschillende rasverenigingen over de hele wereld zich beraad over het aanpassen van de rasstandaard. Het grootste struikelblok voor het omgooien van het fokbeleid mbt deze nieuwe bevindingen zal de genenpoel zijn. Er wordt op dit moment namelijk niet actief gefokt op het krijgen van langhaar- Shiba’s en het is zelfs niet toegestaan om met twee langhaar Shiba’s te fokken. Mogelijk worden er ook andere langharige oerrassen (zoals de Ijslandse hond)  ingezet om de rasstandaard in de komende generaties langzaam weer te corrigeren.

Besloten is om vanaf het begin van het 2e kwartaal van 2021 een jaar de tijd te nemen om de mogelijkheden te onderzoeken en de eerste nieuwe regels en rasstandaard op papier te zetten. Tot die tijd zal waarschijnlijk alleen nog gefokt worden met Shiba’s die een minimale vachtlengte hebben. De exacte lengte moet nog bepaald worden.

Dit artikel* is geschreven op 31 maart 2021 over een onderwerp dat vanaf 1 april 2021 zou gaan spelen... 1 april! De oplettende lezer heeft het zeker weten meteen door gehad en er hopelijk hard om kunnen lachen. De 1 april grap van Shibalog 2021. Mijn ode aan de langhaar-Shiba 🙂 *Alles in dit artikel is dus FICTIE!
Marjolein
Eigenaar www.shibalog.nl
error: Content is protected !!